Osiedle Novator to zespół zabudowy, który stanowią 3 budynki mieszkalne (budynek A, B, i C) wielorodzinne z podziemnymi garażami wielostanowiskowymi. Budynek A ma 6 kondygnacji nadziemnych, budynki B i C mają po 5 kondygnacji nadziemnych. Każdy z zaprojektowanych budynków jedną kondygnację podziemną, a w sumie zaprojektowane zostały 222 lokale mieszkalne.
W każdym z budynków zaprojektowana została jedna klatka schodowa i jedna winda dostosowana do transportu osób na noszach, które zlokalizowane są przy elewacjach szczytowych od strony ul. Grunwaldzkiej. W budynku A dodatkowo zaprojektowana została druga winda jako pomocnicza. Wejścia do klatek głównych odbywają się bezpośrednio z poziomu terenu i mają zadaszenia w postaci daszków mocowanych do budynków na cięgnach. W budynku A dodatkowa winda dostępna jest bezpośrednio z poziomu terenu, znajduje się w podcieniu budynku. W podcieniach przewidziane zostały miejsca na stojaki rowerowe. Alternatywnie dopuszcza się wydzielenie tych obszarów poprzez ażurowe siatki nawiązujące do elementów elewacji.
Kondygnację podziemną w całości stanowią wielostanowiskowe garaże dla samochodów osobowych, pomieszczenia techniczne, pomocnicze a także komórki lokatorskie. Dojazd do garaży podziemnych znajduje się od strony południowo – wschodniej i wiedzie poprzez pochylnie zjazdową.
Na stropodachu nad garażem, na poziomie parteru zaprojektowana została powierzchnia biologicznie czynna. Przewidziany został również plac zabaw – pomiędzy budynkiem A i B. Dodatkowo, na terenie działki, przy budynku C przewidziana została ogólnodostępna przestrzeń zielona z elementami małej architektury.
Zaprojektowane budynki są równoległe względem siebie, nie są zaś równoległe względem ulicy Nowokarsiborskiej, Grunwaldzkiej czy granic sąsiednich działek. Każdy z budynków posiada kształt zbliżony do prostokąta z podcieniem w parterze. Ściany szczytowe nie są prostopadłe względem podłużnych elewacji, w budynku C, ściana szczytowa południowa posiada ścięcie w dwóch kierunkach. Dodatkowo, budynek A, celem większego zaakcentowania ma delikatnie wysunięty fragment elewacji podłużnej wzdłuż ulicy Nowokarsiborskiej.
W ramach założenia przewidziane zostały dwa zjazdy – jeden z ul. Grunwaldzkiej i drugi z ul. Nowokarsiborskiej. Obydwa połączone są wewnętrznym układem komunikacyjnym, który prowadzi również do garaży w kondygnacji podziemnej. Ze względu na skalę założenia wyodrębniony został również układ komunikacyjny pieszy. Zaprojektowane zostały cztery wejścia na teren opracowania z ul. Grunwaldzkiej. Dojście do budynków biegnie wzdłuż ścian szczytowych budynków, zlokalizowanych od strony północno-zachodniej. Obejmuje on również częściowo dojście do terenowych miejsc parkingowych, a także miejsca na pojemniki na odpady i terenu rekreacyjnego. Również z tego dojścia odbywa się dostęp do placu zabaw poprzez schody terenowe.
Budynki posiadają zwarte, geometryczne formy i płaskie dachy. Budynek A jest o jedną kondygnację wyższy niż budynki B i C. Ze względu na swoją długość, by rozbić je optycznie i uniknąć efektu przytłoczenia, fragmenty elewacji zostały rozwiązane w różny sposób – np. poprzez wprowadzenie okładziny, czy elementów dekoracyjnych. Dodatkowo, podział elewacji, został podkreślony przez pilastry. Na najwyższych kondygnacjach, zgodnie z wytycznymi MPZP, zaprojektowane zostały cofnięcia elewacji o 1,5 m. Na parterze, przy wejściach do budynków zaprojektowane zostały podcienie, które stanowią zadaszenia stojaków rowerowych. Mimo zastosowania tych samych materiałów elewacyjnych i architektonicznych, a także kolorystyk, elewacja każdego z budynków jest inna, ale tworzą przy tym spójną całość. Założenie posiada lekko industrialny charakter, jednak nie zostały przewidziane mocne kontrasty, czy też, by uniknąć nadmiernego nagrzewania elewacji – ciemne kolory.
Ze względu na usytuowanie budynków – bezpośrednio przy ulicy Grunwaldzkiej – na wszystkich zastosowano okładzinę elewacyjną, jednak podkreślone zostały elewacje zewnętrzne – tj. szczytowe od ul. Grunwaldzkiej, a także budynku A od strony ul. Nowokarsiborskiej i budynku C od strony działki nr 151.
Zastosowana kolorystyka to biel, jasnoszary, a także płytka. Dobrany kolor okładziny nawiązuje do tradycyjnej, czerwonej cegły, jednak by uniknąć efektu dużej, jednorodnej płaszczyzny, część płytek jest w kilku odcieniach kolorów, czy też posiada przetarcia. Kolor elewacji klinkierowej to czerwień, jednak w delikatniejszym wydaniu, momentami wpadająca w pomarańcz, lekkie bordo czy też fiolet, czy szarość. Dzięki zastosowaniu niejednorodnego koloru, każdy z budynków, a nawet każda z elewacji otrzyma własny, niepowtarzalny charakter, na który będzie miał również wpływ najbliższego sąsiedztwa. Zaprojektowane wiązanie cegieł to poziome, wozówkowe. By utrzymać całość w lekko industrialnym charakterze, ale zachować przy tym elegancję i delikatność, ściany kondygnacji podziemnej, a także elementy balustrad, stolarki i elementów dekoracyjnych zostały dobrane w kolorze jasnoszarym. Ściany kondygnacji nadziemnych tynkowane przewidziane zostały w kolorze białym.
Ściany szczytowe budynków w całości zaprojektowane zostały w okładzinie klinkierowej. Jako detal architektoniczny pojawiły się tutaj numery klatek, które posiadają pionowy układ płytek. Okładzina klinkierowa zastosowana została również w całości na najwyższych, cofniętych kondygnacjach budynków – tutaj jako detal architektoniczny w części kondygnacji zaprojektowane zostały dekoracyjne nadproża – poprzez płytki w pionowym układzie. Dodatkowo płytka pojawia się na fragmentach elewacji – np. w pasach międzyokiennych, czy też między drzwiami balkonowymi.
Ważnym elementem architektonicznym, dodatkowo akcentującym ściany szczytowe od ul. Grunwaldzkiej są pilastry, które niejako domykają okładzinę klinkierową, widocznie rozbijając optycznie podział elewacji. Zaprojektowane zostały w kolorze jasnoszarym i płynnie przechodzą w zadaszenia części tarasów najwyższej kondygnacji. Zabieg ten, dodatkowo wzmocniony przez jasnoszare płyciny w pasie międzyokiennym, nadaje tym częściom budynków większego charakteru i wyraźnie akcentuje je sąsiedniej zabudowie.
Większość ścian kondygnacji nadziemnych zaprojektowanych zostało w kolorze białym. Miejscowo jako detal pojawiają się płyciny podokienne w kolorze jasnoszarym, bądź w płytce klinkierowej. Balustrady proste, prętowe, jasnoszare, z maskownicami płyt balkonowych. Dodatkowo, na budynku A, by podkreślić jego rolę dominanty, obok większej wysokości, elewacja szczytowa posiada pasy między kondygnacyjne, które płynnie przechodzą w maskownice balustrad balkonowych.
Ostatnim z elementów elewacyjnych, który stanowi swoistą biżuterię budynków, ale również funkcję użytkową – jak wysłonięcie części balkonów – stanowią elementy z siatki cięto – ciągnionej. Detal ten, pojawia się również w innych miejscach inwestycji – portfenetrach okien komunikacji ogólnodostępnej, jako zaakcentowanie stref wejściowych do budynków, czy też jako elementy małej architektury, stanowiące podporę dla porostu roślin. Zastosowanie takiego rozwiązania, miało na celu dodatkowe rozbicie podłużnych elewacji, dodanie inwestycji jej niepowtarzalnego charakteru, a także – poprzez zaprojektowanie go w różnych miejscach – zachowanie spójności miejsca.
